روزي خود يكي از رزمندگان جنگ ايران و عراق بودم،جنگ را با پوست و استخوانم ميشناسم،تخريب و ويرانگريش را،متلاشي شدن بدنها را به عينه ديده ام و خود از قربانيان جنگم،شيميايي و خمپاره و تير و تركش را با تخريب شدن بدنم حس كرده ام و بعد از جنگ را كه چگونه فربه دلان،برخي رزمندگان آنزمان كه امروز نو انديش بحساب ميآيند را به انواع گناه ناكرده متهم ميكنند؟!و تا آخر داستان... 

به همین خاطر ميخواستم در مورد جنگ چيزي ننويسم امّا ديدن تصاوير اجساد مثله شده و كودكان بي جان لبنانی امان را از من بريد.نميدانم چه بنويسم و چه بگويم و از كي شكايت كنم و كي را محكوم و به كي پناه ببرم!!!!!!  امّا خوب ميدانم كه جنگ نتيجه زياده خواهي و كش و قوسهاي سياسي بين رجالِ دولتمرد و سياسمدار است. همانها كه تنها چيز مهم برايشان مطامع غير انساني و لذتهاي بيشمار و جاه طلبي بي حدّ و حصر است.جنگ در لبنان هم مثل همه جنگهاي ديگه در دنيا،زنان و كودكان و مردمان بي گناه قربانيان واقعي هستند كه بي آنكه بخواهند و بي آنكه بدانند در قربانگاههاي زورگويان و زرپرستان ناخواسته مثله مثله ميشوند.براستي چرا اينگونه است كه انسانها براحتي همنوعان خود را اينچنين در گرداب مرگ رها ميكنند و با هزار و يك دليل ديني و ملّي و غيره عمل شوم خود را توجيه ميكنند!!!؟؟؟

نميدانم، نميدانم...و البته ميدانم و خاموشي علت دانستن...ببينيد و خود قضاوت كنيد كه چه بايد گفت؟!

براي مشاهده تصاوير اينجا را كليك كنيد. و تازه ترين تصاوير را اينجا  ببینید.